Przypadkowe społeczeństwo

        "Skoro społeczeństwo zaakceptowało ograniczenia, możemy wprowadzać dalsze - zapowiedział wczoraj wiceminister zdrowia Adam Fronczak. - Chcemy, by palarnie zniknęły z lokali i z zakładów pracy."


        Gratulacje dla palących. Niedługo papierosy będziecie mogli kupić, ale palić będzie wolno tylko po 23-ej, w  pomieszczeniach z zamkniętym obiegiem powietrza wyposażonych w filtry chemicznie oczyszczające wydychany dym. Czyli nigdzie. A jak mówiłem, że to głupi zakaz to mnie nikt nie słuchał. Cieszyli się jak dzieci, że będą mogli pójść do knajpy i nie wdychać dymu. A na papieroska sobie wyskoczą przed budynek. No to sobie teraz nigdzie nie wyskoczycie. Z rozkoszą będę słuchał krzyków rozpaczy. Bo ja np uważam, że chodzenie do knajp nie jest obowiązkowe i jeśli się komuś nie podoba knajpa dla palących to niech poszuka knajpy dla niepalących. Nie ma? Ojej. Widocznie nie jesteście wystarczająco dobrym targetem dla właścicieli.

        Żeby było jasne: nie palę i nie jestem zwolennikiem palenia. Jestem po prostu przeciwnikiem głupich zakazów. Papierosy można kupić, ale już prawie nigdzie nie można zapalić. Alkohol można kupić ale prawie nigdzie nie można się napić. Co będzie kolejne? Nakaz chodzenia w czapce w zimie, bo przecież można się rozchorować i NFZ będzie musiał płacić za leczenie? Zakaz wychodzenia po zmroku, bo można dostać w palnik i NFZ będzie musiał płacić za leczenie? Zakaz chodzenia na szpilkach, bo można skręcić nogę i NFZ będzie musiał płacić za leczenie? Nakaz jeżdżenia w pasach w samochodzie? A nie, to już jest.

A zatem stało się

        Po stuleciach badań, po tysiącach nieudanych doświadczeń, po milionach nieudanych związków - stało się. Uczeni (<nazwa_bóstwa_w_które_wierzysz> miej ich w opiece) dowiedli metodami naukowymi (a jakże), skąd się w związku dwojga ludzi płci odmiennych bierze szczęście. Usiądźcie wygodnie, odsuńcie ciężkie przedmioty poza zasięg Waszych rąk, kto chce niech sobie zapali dla uspokojenia. Albowiem niniejszym streszczę Wam to badanie, bo komuż by się chciało czytać setki stron opracowań ze wzorami, których nie potrafię nawet przeczytać. Siedzicie? To uwaga, bo zaczynam od puenty.

Puenta...






...otóż...







...jest...







...następująca:

Szczęśliwsze są te związki, w których kobieta ma niższy współczynnik BMI od mężczyzny!





        I co? Łyso Wam teraz? Tyle się nagadały na tych swoich facetów "zrób coś z brzuchem", "poszedłbyś na siłownię zrzucić parę kilo", "to ja się dietą katuję dla ciebie a ty tylko piwsko przed telewizorem" ... (nie krępujcie się, teraz jest dobra chwila, możecie dodać coś od siebie). Łyso, nie? Bo my to wszystko dla Was. Myślicie, że łatwo jest brzuch piwny wyhodować? Że łatwo tak to piwsko w smaku ohydne żłopać, kiedy człowiek by się kulturalnie wina napił albo Yerba Mate? Myślicie, że oglądanie meczu żrąc chipsy to taka przyjemność? Że przesiadywanie z kumplem w knajpie pijąc piwo i pojadając słone orzeszki to dla przyjemności? Nie, to wszystko dla Was. Wszystkie te cierpienia ponoszone przez pokolenia mężczyzn to dla Was, dla Waszego dobra, dla Waszego szczęścia, dla Waszego - nie bójmy się tego słowa - ZA-DO-WO-LE-NIA. Cierpieliśmy w milczeniu, krytykowaliśmy Waszą nadwagę, ale to wszystko dla Was. Bo wg wspomnianych badań szczęście w tych związkach bierze się stąd, że szczupłe kobiety bardziej podobają się mężom, co tymże kobietom poprawia samopoczucie. A o tym, jak ważne jest Wasze dobre samopoczucie wie każdy kto choć raz próbował kłócić się z kobietą podczas okresu. "Choć raz" to złe sformułowanie. Toż każdy kto tego spróbował nigdy nie odważyłby się spróbować drugi raz. Chyba, że chciałby popełnić samobójstwo w ten, jakże wyrafinowany sposób.

Zatem, drogie Panie, czas na wnioski. Ja tu widzę tylko jeden.
Wracając z siłowni kupcie swojemu mężczyźnie piwo.
Wydrukować, powiesić na lodówce, wykuć na pamięć i powtarzać jak mantrę przed snem.

A imię jego Optimistus

        Optymiści ponoć mają łatwiej w życiu. Okazuje się otóż, że jest to bzdura piramidalna. Naukowcy o zgrozo angielscy dowiedli, że optymistom mózgi działają niepoprawnie. Nieuzasadniony optymizm to nic innego jak szkodliwa ewolucyjnie wada mózgu. Mózg optymisty karmi swego posiadacza nieuzasadnionymi prognozami szczęścia i wiekuistej pomyślności. Co powoduje, że taki nieuzasadniony optymista zapomina o podstawowych zasadach bezpieczeństwa. Że wymienię tylko: niespoglądanie w lewo przy przechodzeniu przez ulicę, wiarę w możliwość wygrania w totka, wiarę w miłość aż po grób (ha, haha, hahaha qwa ha), wiarę w uniknięcie gwałtownej i bolesnej śmierci w wypadku komunikacyjnym, wiarę w możliwość spotkania wolnego przyzwoitego faceta w wieku 30-40 lat (ha, haha, hahaha qwa ha, buahahahahaha). Nieuzasadniony optymizm powoduje, że jego wyznawcy są nieprzygotowani na nieszczęścia jakie niesie ze sobą świat. Ergo: są ewolucyjnie niedostosowani. Drugie ergo: radzę się z nimi pożegnać bo wyginą.

(Rzewna scena, w której niedostosowany ewolucyjnie wieczny optymista Jacek żegna się z niedostosowanym ewolucyjnie wiecznym optymistą Jackiem.)
“Żegnaj Jacek, zaszczytem było Cię poznać.”
“Nie ma sprawy stary, cała przyjemność po mojej stronie”
(W tle łomoce flaga Zjednoczonych Emiratów Arabskich, targana wiatrem, silnym, porywistym, niczym Jacek w najlepszych czasach. Miotana na boki a w trakcie miotania roszona deszczem padającym niczym łzy Jacka po obejrzeniu finałowej sceny w kultowym westernie “The Good, The Bad and The Ugly”)
“Ze wszystkich barów na świecie musiałeś wybrać właśnie ten?”
“Taa. Bo ładnie tu. Zielono tak. Zagraj to jeszcze raz, Sam.”
(I odwrócił się. I odszedł. A płaszcz jego powiewał we mgle niczym płaszcz jego powiewający we mgle.)

Jesiennie

        Wróciłem. Świeży, wypoczęty, gotowy na wyzwania w pracy, przeczytawszy kilka mądrych książek, obejrzawszy kilka całkiem rozrywkowych filmów, w trakcie rozwodu, wypiwszy hektolitry piwa, pokonawszy rzesze komarów i liczne swoje słabości. Wróciłem. Kto się cieszy ręka do góry. Kto się nie cieszy... hmm... wolno Wam. Nikt nie musi szczerzyć zębów po próżnicy. Choć szczerze to zalecam. Psychologowie (pojęcia nie mam czy amerykańscy) zrobili interesujący eksperyment. Kazali studentom podzielonym na dwie grupy oglądać kreskówki. Różnica między grupami była następująca: jedna grupa przygryzała w zębach ołówek (w poprzek), druga trzymała go w ustach jak słomkę. I nie zgadlibyście. Grupa przygryzająca ołówek oceniała te kreskówki jako śmieszniejsze. Wytłumaczenie ponoć jest takie: przygryzając ołówek usta układają się w coś podobnego do uśmiechu, natomiast zwykłe trzymanie go w ustach układa te usta w coś podobnego do smutku. Szczerzenie zębów po próżnicy okazuje się być sposobem na postrzeganie świata jako radośniejszy w porównaniu do tych smutasów chodzących z nosami na kwintę. I od dzisiaj kategorycznie żądam żebyście się uśmiechali. Jak spotkam na ulicy kogoś śmiejącego się bez powodu będę wiedział, że tu był, czytał, zastosował się i zasługuje na miejsce przy kominku. Moim kominku, z małej litery, nie Kominku.

        I jeszcze przeczytałem książkę. Tak, wiem, nie ma się czym chwalić, wszyscy czytają. Ale jaką książkę! "Efekt Lucyfera". I jeśli macie jakąś możliwość ją zdobyć (kupić, pożyczyć, ukraść) szczerze nie polecam tego robić. Naprawdę. Naczytacie się i Wasza wiara w to jacy jesteście szlachetni, jak to się wspaniale zachowacie w trudnej sytuacji, jak bez wahania ruszycie na pomoc - wszystko to runie i pozostanie tylko marność. Marność nad marnościami i wszystko marność. Zaprawdę powiadam Wam - nie popełnijcie błędu jako ja go popełniłem.

        A przed urlopem dokonałem czynu heroicznego i zagrałem główną (i jedyną) rolę męską w dramacie w (niestety) jednym akcie pod wielce oryginalnym tytułem "Piękne i bestia". Jam był bestia, one piękne. Wzrok mnie przez to latał na boki bo się skupić było trudno, co mogło sprawić na niewiastach wrażenie, żem jest dziki jakiś, albo nieśmiały czy cóś (najgorsze, że to by było całkiem bliskie prawdy wrażenie). Niniejszym chciałem przeprosić wszystkie obecne tam piękne Panie, ale zielony zostaje. One wiedzą o co chodzi. Dawno temu, tak dawno, że już prawie nie pamiętam kiedy, ale gdzieś w okolicy 23 maja 2007 roku godzina 19:23 postanowiłem, że choćby nie wiem co to zielony zostaje i już. Bo lubię.

        A wiecie, że naukowcy przepowiadają, że już urodził się człowiek, który dożyje 150 lat? A w ciągu następnych 20 ma się urodzić taki, który dożyje 1000? A ja jak zwykle mam pecha i przyjdzie mi spędzić tysiąclecie jako sześćdziesięciolatek. Świat jest okrutny, powiadam Wam. Kiedyś było łatwiej. Średnia wieku 35 lat. Przy nich byłbym Matuzalemem. Nie martwili się starością bo nie mieli pojęcia, że takie coś istnieje. A teraz? 25-latki reklamują kremy przeciwko starzeniu. Nie żeby nie było fajnie popatrzeć, ale czy to aby nie przesada?


I refren z piosenki Happysad “Zanim pójdę”

Miłość to nie pluszowy miś ani kwiaty.
To też nie diabeł rogaty.
Ani miłość kiedy jedno płacze
a drugie po nim skacze.
Miłość to żaden film w żadnym kinie
ani róże ani całusy małe, duże.
Ale miłość - kiedy jedno spada w dół,
drugie ciągnie je ku górze.

        Piosenka może nie jest utworem stulecia, ale refren wciąga. Nie mogę się od niego opędzić. Ktoś mi powiedział, że jestem sentymentalny. Chyba jestem.

...

Dzień dobry, mam na imię Jacek i dzisiaj jest pierwszy dzień reszty mojego życia.

Alea iacta est